IV niedziela Adwentu, 24 grudnia 2023r.

 

EWANGELIA

Łk 1, 26-38

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maryja.

Wszedłszy do Niej, Anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami ». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co by miało znaczyć to pozdrowienie.

Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie on wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca».

Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?»

Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. a oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego».

Na to rzekła Maryja: «Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego».

Wtedy odszedł od Niej Anioł.

Różne przedstawienia Maryi zawsze podkreślają w Niej pokorę, którą najpełniej wyrażają słowa: „Oto ja, służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa” (Łk 1, 38). Pokora jest świadomością prawdy o sobie, zarówno o swojej wielkości, jak i małości. Nigdy nie jesteśmy tak nieważni, by być zapomniani przez Boga, nigdy też nie jesteśmy tak samowystarczalni, byśmy Go nie potrzebowali. Maryjna pokora jest siłą zdolną wiele uczynić i wiele zmienić. Wydaje najpiękniejsze owoce codziennej miłości, które wychwalamy w pieśniach i nabożeństwach maryjnych.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*